16 november 2023 Maaien boomvoeten Maaslaan in 'Ecozone' Presikhaaf1. Waarom?

Langs de Amerstraat in de wijk Presikhaaf1 is een 'Ecozone' aangelegd. Meer informatie is hier te lezen. Op 16 november 2023 zag ik dat twee personen met een bosmaaier aan de Maaslaan straf alle voeten van de populieren aan het bemaaien waren. Binnen het idee van een 'Ecozone' lijkt mij dit een vrij sterk onnodig bemaaien van klein groen.

Helaas was ik niet snel genoeg om ze te bevragen naar de reden hiervoor. Doch, omdat deze zone dus aangemerkt staat als Ecozone, ben ik wel nieuwsgierig waarom zo straf alles rondom de boomvoeten van de populieren weggemaaid moest worden...

Hoe je er ingeluisd wordt: hoe kleiner je kijkt, hoe meer je ziet!

Een gewoonte van me is tegenwoordig om simpel een plantje 'te pakken', en dan alles van onder tot boven, en terug, te bekijken. Stengel, eventuele zijstengels, bovenzijde én onderzijde blad, en met goeie zin nog even aan de voet net boven de grond. Want ook daar zijn weer soorten te treffen, die niet bovenaan de plant kunnen leven!.

Elke keer weer levert het nieuwe vondsten op. Dus ook nu weer fiets ik langs een favoriete plek van me in de wijk Over het Lange Water in Presikhaaf (Arnhem). En blijf stil staan bij een Kruldistel Carduus crispus, omdat er iets beweegt op de stengel in de top van de plant. Luizen! Een soortgroep die ik door nader bekijken zeer ben gaan waarderen! Vele soorten zien er eenvoudig uit, met geduld en bladeren draaien zijn echter ook zeer fraai getekende luizensoorten te vinden. Met een loep bekijk ik ze nader, en doe m'n best om de diverse stadia zo goed mogelijk te fotograferen. Bij determinatie thuis blijkt het te gaan om de luizensoort Uroleucon aeneum (Hille Ris Lambers, 1939) Een nieuwe soort voor mij én Presikhaaf. Uroleucon aeneum Over het Lange Water, Arnhem, 5 juli 2021

Schijnaardbeiroest - Frommeëlla mexicana

Nog steeds op Waarneming.nl als Zeer zeldzaam genoemd. Schijnaardbeiroest - Frommeëlla mexicana

Dacht het niet. Beetje droge en minder goede plek voor Schijnaardbei is de roest op te vinden. Is dus een vrij algemene paddenstoelensoort op Schijnaardbei. Arnhem, Insula dei, 2 september 2021

Kameeltje, rups, Insula dei, Arnhem, 2 september 2021

Soms heb je zo'n idee: laat ik eens links de bosjes in struinen. Er leek al een pad te liggen, ik vermoed door Bramenzoekers gecreerd. Nu vind ik het daarbij óók nog eens leuk om op z'n tijd takken te draaien. Kijken wat er onder zit. Tref ik onder aan het uiteinde van een wilgentwijg een iets. Dacht eerst een verrot einde van een tak, blijkt het een rups! En wel van de soort Kameeltje Notodonta ziczac

Groot avondrood, Insula dei, Arnhem, 2 september 2021

Vanmiddag weer eens langzaam naar een favoriete plek van me gefietst: het park van Insula Dei. Een altijd weer intrigerende tuin voor leuke ontmoetingen met nieuwe soorten. En mensen :-) En ook vandaag was het ineens een 'hé, wat!' bij een wilgenroosje, waar ik eigenlijk zocht naar kevers en wantsen, maar ineens een grote rups zie hangen. Groot avondrood Deilephila elpenor !

Ik maak subtiel een praatje met een tegemoet wandelende oudere, maar zichtbaar genietende bewoonster: 'wil u een fraaie rups zien?' Ze ging helemaal uit haar dak :-D En wij kregen hierdoor een leuk gesprek. En dat waardeer ik altijd sterk, verhalen van mensen op leeftijd, zodat ik verhalen hoor over 'Arnhem vroeger'. Groot avondrood, Insula Dei, Velperweg, Arnhem, 2 september 2021

Gewone roofvlieg - Tolmerus atricapillus

Wandel je met een blik gericht op planten en paddenstoelen. Haak ik hierbij tegen een vlieg aan. Stilzittend. Uitkijkend naar een mogelijke prooi. Machtig mooie soortgroep: de roofvliegen! Hier gaat het om de Gewone roofvlieg Tolmerus atricapillus Begraafplaats Heiderust, Rheden, 1 september 2021.

,

Buxusrenspin aan de Dongestraat in Presikhaaf!

Zoals gebruikelijk zijn Louna en ik weer buiten. In de zomermaanden natuurlijk ook na het avondeten. Nog steeds licht, dus pakken die buitenmomenten! 

Vaak gaan we naar bekende speelplekken, maar regelmatig pakken we ook de fiets, en 'verkennen' dan de wijk. Gewoon lekker rondstruinen om te zien hoe de wijk waar je woont er eigenlijk uit ziet. En om zo nieuwe speelplekken te ontdekken

Zo kwamen we 6 juni 2019 terecht bij een speelplaats aan de Dongestraat in Presikhaaf 1, Arnhem. Louna vond allerlei gave speeltoestellen, ik richtte me op een paar Platanen om de speelplek heen.

Op één van de Platanen bij de speelplek ontwaar ik ineens een aparte, wat grotere spin. Fotograferen. Én natuurlijk Louna er bij roepen, die snel kwam kijken!

Ik had niet echt een idee waar ik naar stond te kijken, maar had wel een vermoeden dat veel foto's wel eens handig zouden kunnen zijn voor een determinatie. En dat was maar goed ook. Het bleek namelijk de zeldzame Buxusrenspin te zijn. Nieuw voor ons, én Presikhaaf!

Middelste bonte specht in Heemtuin Presikhaaf, Arnhem!

Wanneer ik thuis aan m'n bureau aan het werk ben, spiek ik regelmatig even naar het slootje, voor de IJsvogel, en het Populierenbosje voor de deur. Tot heden 'helaas' alleen nog maar telkens tot drie Grote bonte spechten, die de laatste tijd ook al weer druk aan het roffelen (is de 'balts) zijn.

Mijn dagelijkse uurtje naar buiten ging weer eens naar een favoriet gebiedje van me, de Heemtuin van Presikhaaf, op slechts een paar pedaalslagen van m'n huis gelegen. Voordat ik daar door de poort liep, bezocht ik eerst een bijna droog staande sloot in Park Presikhaaf, waar Kleivedermos groeit, een nieuwe soort voor me. Dat stond er volop, en natuurlijk moet een nieuwe soort ook met foto's worden vastgelegd.

Kleivedermos, Park Presikhaaf, Arnhem

Op weg naar de Heemtuin, honderd meter verderop, fietste ik rustig over het fietspad aan de Ruitenberglaan, en noteerde net (stilstaand nu) enkele watervogels, zoals twee Aalscholvers, Kuifeenden en Waterhoentjes. In m'n ooghoek bovenin, zag ik hoog voor me ineens een specht van rechts aan komen golven en in de top van een hoge Zomereik neerstrijken. 'Het zal wel weer een Grote bonte zijn'. De gedachte was nog niet uitgespookt, of de vogel begon ineens te 'gaaien', een soort 'weeh weeh weeh: Krek, een zingende man Middelste bonte specht!

Middelste bonte specht man, hoog in eik, Park Presikhaaf

De vogel was lastig te fotograferen, niet alleen doordat ie hoog in de top zat, ook het flinke bewegen van de takken door de wind werkte niet bepaald mee en vaak zat de man ook nog eens, net buiten beeld, aan de andere kant van de tak ten opzichte van mij. Na een paar plaatjes dook de specht omlaag de Heemtuin in. Natuurlijk ik er achter aan!

In de Heemtuin in eerste instantie geen spoor van de Middelste. Maar ja, ze kunnen vaak geruisloos hoog in de toppen van eiken foerageren, en zijn dan moeilijker te vinden (hoewel ze op het tikken op takken, tijdens het zoeken naar insecten, wel te vinden zijn. Ze klinken net weer anders dan Grote bonte spechten, maar vergissing met Boomklevers ligt op de loer :-) )

Het onderdeel 'uiterwaard' in de Heemtuin stond mooi onder water vandaag!

Al rustig sjokkend kwam ik Willeke tegen en raakten we in gesprek. Ze bleek gids voor de KNNV te zijn, en onder andere in de Heemtuin rondleidingen te geven. Terwijl we de natuur van de tuin aan het bekijken en bespreken waren, en een afspraak maakten om eens contact te hebben over dat ik eens een rondleiding voor de KNNV-gidsen zou verzorgen, zodat zij nóg meer inzicht krijgen in de soortenrijkdom in de tuin, zie ik weer in m'n ooghoek. 'Iets' plofte op een dode boom vlakbij. Zou het?. 'Moment' zeg ik en ren dichter naar de boom. Hatseflats! Schitterend rustig foeragerend zat daar het mannetje Middelste bonte!

Ook Willeke was nu getuige van deze nieuwe soort voor de Heemtuin. Het lukte me net om, tussen de bewegende takken er voor, enkele foto's te maken. Na dit genot gingen Willeke en ik weer onze eigen weg. Een paar Gekraagde aardsterren (paddenstoel) stonden tussen de Klimop op de grond, Bleek boomvorkje (een mos) hing aan de stammen van Zomereiken.

Gekraagde aardster, Heemtuin Presikhaaf, Arnhem

Even meende ik, vrijwel zeker, vanuit een groep rondvliegende Koperwieken een Pestvogel te horen, dat rinkelende geluid van ze is eigenlijk onmiskenbaar. Het bleef helaas echter bij maar één keer. Richting uitgang lopend trof ik Leendert-Jan nog, een (zweef)vlieg-expert en collega-admin op Waarneming.nl. Na hier een leuke kennismaking mee gemaakt te hebben, peddelde ik weer rustig op huis aan. Benieuwd of er een paar foto's van die nieuwe soort voor Presikhaaf waren gelukt. Wel, gelukkig, mijn bewijs heb ik :-)

Nu nog bij mij voor de deur!

adult man Middelste bonte specht, Heemtuin Presikhaaf, Arnhem

Elzeschijfmineerwesp - Heterarthrus vagans

Je zou kunnen denken dat ik de rups links in het blad omcirkeld heb :-)

Niet

Dit is de mijn van de Elzeschijfmineerwesp Heterarthrus vagans in een blad van Zwarte els.

Gewoon het besef dat er insecten zijn die leven ín een blad. Je weet vast wel hoe dik bladeren zijn
en dan nog kunnen leven tussen boven- én onderzijde van zo'n blad! :-)

Een nieuwe soort voor me :-)

Park Presikhaaf, Arnhem, 15 november 2018

Iepenridderwants nummero twee in huis!

Iepenridderwants nummero twee in huis!

Zo, papa telt weer mee😊

Ontdekte Louna een tijdje geleden, op 10 oktober 2018 een exemplaar van de zeer zeldzame Iepenridderwants in ons huis

Vanochtend mocht ik er een ontdekken!❤ 
Plop, zo maar ineens op het raamkozijn binnen!

Maar ja. Louna zou Louna niet zijn, als ze niet gelijk een andere wants vanmiddag ontdekte. Wat ze dus wel deed. We zijn er nog op aan het blokken, want erg lastig te determineren ivm soorten die erg op elkaar lijken😊

Bramengalmijt

Geinig. Hoe lang ken jij al, dat je een zwarte braamvrucht hebt, en dat er een paar dikkere rode bolletjes tussen zitten.


En dat je soms die paar rode er tussen uit pulkt voordat je alsnog de zwarte rest oppeuzelt

Sinds een paar dagen weet ik dat er in die rode dikkere bolletjes dus gewoon een insect bezig is in zo'n vrucht


De Bramengalmijt


Heb je weer wat geleerd


Op de foto zijn de zwarte vruchtbolletjes reeds vergaan. De gallen van de mijt zijn overgebleven. Maar je ziet ze dus ook gewoon met zwarte en rode bolletjes bij elkaar

Inmiddels goedgekeurd in Waarneming.nl en betekent daarmee de eerste waarneming voor de gemeente Arnhem in Waarneming.nl


Heemtuin Presikhaaf, Arnhem, 16 oktober 2018

Boom'anemonen' op wilde Peer

Al weken, sinds ik het plekje heb ontdekt bij mij om de hoek, fiets ik er langs. En nooit was hij me eerder opgevallen. Ik sta bij de ingang van een paadje te kijken naar mineerders op een Acacia, als m'n oog ineens valt op rode vlekken op bladeren in een boom die er tussendoor staat. Ik kijk omhoog en zie ze hangen: het blijkt een wilde Peer! Dat die nooit eerder is opgevallen zeg!

De rode vlekken blijken van een roest, een soort paddestoel die onder andere te vinden is op bladeren, stengels en takken. Bij het omdraaien van de bladeren tref ik prachtige anemoon-achtige uitwerkingen.

Nu ik weet dat ik bij een Peer sta, bekijk ik ook de rest van de bladeren. En vind zo ook de mijn van een Perenbladmineermot, een nachtvlinder met de status zeldzaam in Waarneming.nl. Een mijn is een gegraven gang in een blad door een rups (nachtvlinder) of larve (vliegen, bladwespen). Ze eten het bladmoes op, en poepen dat weer uit, wat het zwarte spoor veroorzaakt. Veel soorten hebben hun eigen kenmerkende manier van mineren, waardoor ze te determineren zijn. De zwarte poep noemt men 'frass'

 

Iepenridderwants!

M'n dochter sloeg weer ongenadig toe.

'Papa, d'r zit een wants op de vensterbank' (binnen) 

'Ja, nee, ben effe wat aan het doen, kom zo' 

'Nee, het is weer zo'n roodzwarte die ik laatst ook vond' 

Ja, dat zou dan onze tweede Plataanridderwants kunnen zijn, en wéér in huis gevonden door Louna. 

Ik probeer 'm zo goed mogelijk te fotograferen, vooral om de opvallend rode kleur van de Plataanridder er op te krijgen, maar de felle zon op de vensterbank werkt niet mee. Ik krijg de wants op een papiertje, en kan 'm zo alle kanten opdraaien en fotograferen. Maar hoe ik ook draai, lichter rood wordt ie niet. Nah, dat zoek ik later wel uit, eerst naar de speeltuin.

Thuis bekijk ik later de foto's nog weer eens goed. Mmm, hij lijkt écht donkerder dan onze eerste. Ik kijk wat rond bij foto's van de groep 'Bodemwantsen'. En zie een donkerdere soort die er zowaar beter op lijkt. Maar zeer zeldzaam is.

Ik stuur Marco de Haas, een wantsen en cicadenkenner, een foto. En krijg bevestiging: het is een IEPENRIDDERWANTS! Wat een megaknaller op onze vensterbank en de zoveelste gave ontdekking door m'n dochter Louna.

In Nederland volgens Waarneming.nl een zeer zeldzame soort.

Waarnemingen op Waarneming.nl zijn hier te bekijken: link

Kraagvleugelmot

De Heemtuin Presikhaaf in Arnhem is wel een van m'n favoriete plekken om te bezoeken. Het is, door de gevarieerde soorten flora en aanwezigheid van water, een erg leuke plek om te zoeken naar gallen en mijnen van nachtvlinders, wespen en vliegen op flora.

Regelmatig heb ik Wilde kardinaalsmuts afgezocht op bijzonderheden. Maar niet echt gevonden. Na een melding van rupsen van de zeldzame Kraagvleugelmot ben ik bloemen van de Kardinaalsmuts eens in rust beter gaan bekijken.

En vond zowaar meerdere bloemen met rupsen of tekenen (gaatjes in de bloemen) van de soort. Soms waren alleen de gaatjes in de bloemen zichtbaar, een paar keer liet de rups zich ook mooi buiten de bloem bekijken!

Een zeldzame soort nachtvlinder, daarom erg leuk om 'gewoon' om de hoek te vinden

. 

Eikel gespiest door meidoorn...

Natuur. Je kunt je blijven verbazen

Eikels en (Tamme)kastanjes vallen nu vaak met donderend geraas en hoge snelheid naar beneden. Het is herfst.

Tijdens het zoeken in de Heemtuin van Presikhaaf te Arnhem naar Hulsdekselbekertjes, een paddestoeltje die op dorre bladeren van Hulst voor komt, trof ik in een donker stukje bos dit tafereeltje aan. Op een plek waar je totaal geen mensen zou verwachten. En ik heb niks gemanipuleerd :-)

Hoe is het mogelijk dat zo'n eikel precíes op de doorn van een Meidoorn terecht komt én blijft steken....

Heemtuin Presikhaaf, Arnhem

Kleine Burgemeester, Hondsbroekse Pleij, Westervoort, 6 maart 2017

Tijdens een fantastische vakantie in Enschede vanaf 1 maart met mijn dochter Louna, waarin we veel gedaan hebben, zoals struinen, kwam het bericht door dat de voorzitter van de Vogelwerkgroep Arnhem Dick van Dorp op vrijdag 3 maart een Kleine Burgemeester had ontdekt op de Hondsbroekse Pleij bij Westervoort. Een voor Gelderland zeer zeldzame meeuw, met slechts drie eerder goed gedocumenteerde en zodoende aanvaarde gevallen voor Gelderland. Hoewel het behoorlijk kriebelde dat deze mega misschien mijn neus voorbij zou gaan, omdat ik in Enschede zat, kon ik genieten van de vakantie. Het werd echter spannender, toen bleek dat de Kleine Burgemeester ook de volgende dag nog aanwezig was. En de dag er op!

Het werd maandag. Gisteravond is Louna weer naar haar moeder gegaan. Ik wou nog het een en ander doen in Enschede, en kon het ook doen, waaronder even bijkomen van de dagen met Louna die ik altijd intensief in me op neem en er vaar. Maar de Kleine Burgemeester bleek ook deze ochtend nog present! Nu begon het te jeuken! Terwijl ik mijn spullen op de fiets bij elkaar vergaar om naar Arnhem af te reizen, hoor ik vanuit de tuin bij mijn ouders een zang in een tuin een paar buren verder op, die ik direct herken. Iberische Tjiftjaf?!!! Het is bijna precies de zang van de Iberische Tjiftjaf waarvan ik vorig jaar het eerste broedgeval voor Nederland ontdekte tegenover het huis van mijn ouders. Ik luister langere tijd, maar krijg de vogel niet te zien. Klootje, het zal een imitator of een afwijkend zingende algemenere soort (Heggemus?) zijn geweest, want het is nog veel en veel te vroeg voor een Iberische Tjiftjaf. Ik moet weg, wil naar de Burgemeester, de trein roept.

De treinreis lijkt een eeuwigheid te duren. Onderweg voer ik alles in op de app van Waarneming.nl, zoals een kolonie Roeken nabij Lochem, waarvan ik even snel een foto maak. Uiteindelijk, hehe, ben ik op station Arnhem Centraal en fiets snel naar huis om mijn spullen te dumpen, regenkleding in te laden, want het motregent, en gelijk door te gaan naar de Hondsbroekse Pleij, waar ik wil gaan posten voor de zeldzame meeuw.

Mijn fiets is een stuk lichter, zo zonder alle extra bagage, toch is de laatste drempel op mijn hoge tempo een zwaardere, de Pleijroutebrug. Het zuur in de kuiten, de longen op de rug, bij deze gebombardeerd tot 'Pleurisroute'.

Op een afstand van de plas bij de Hondsbroekse Pleij pak ik mijn telescoop al uit de tas. Kan niet wachten voor een eerste check. Zit ie er?!! Eigenlijk wou ik het vanaf de brug over de rivier al doen, maar daar was het nét wat te druk qua fietsverkeer, dus een klein stukje doorpeddelen. Nu dan, vanaf de dijk!

JAAAAA!!!!! In het kleine groepje meeuwen wat op het zandplaatje staat zie ik direct de witte meeuw staan. Met de neus compleet in de boter! Ik maak een paar eerste bewijsfoto's, en fiets dan snel stukken dichterbij.

Op het moment dat ik bij het dichtste punt tot de burgemeester komt, parkeert een lange witte slee achteruit de afrit de uiterwaarden in. Het blijkt te gaan om een getrouwd stelletje die hier een paar trouwfoto's komen maken. Ik kan het niet laten om te suggereren dat ik met deze 'taxi' deze kant op ben gekomen. De chauffeur vraagt belangstellend waarom ik vraag waarom ik een foto mag nemen. Ik leg het hem uit, en hij kan er om lachen.

Terwijl het stelletje zich laat fotograferen achter mij, fotografeer ik de Kleine Burgemeester voor mijn neus.

Nadat alle spanning enigszins is gezakt, neem ik de tijd om mijn eerste Grutto's voor dit jaar te bekijken. Er lopen een aantal IJslandse Grutto's tussen, vrij snel te herkennen aan hun donkerrodere kleed dan de gewone Grutto, de kleine verdere kleeddetails bevestigen de soort.

Met een aantal vogelaars geniet ik nog een tijd van de Kleine Burgemeester. 

Wanneer de meeuw de kop tussen de veren steekt om te gaan dutten besluit ik naar huis te gaan. Soort 316 voor Gelderland voor mij heb ik mogen zien. De spanning van vier dagen ontlaadt zich, een schitterende vakantie met mijn dochter kent een mooie afsluiter.