vrijdag 8 februari 2019

Middelste bonte specht in Heemtuin Presikhaaf, Arnhem!

Wanneer ik thuis aan m'n bureau aan het werk ben, spiek ik regelmatig even naar het slootje, voor de IJsvogel, en het Populierenbosje voor de deur. Tot heden 'helaas' alleen nog maar telkens tot drie Grote bonte spechten, die de laatste tijd ook al weer druk aan het roffelen (is de 'balts) zijn.

Mijn dagelijkse uurtje naar buiten ging weer eens naar een favoriet gebiedje van me, de Heemtuin van Presikhaaf, op slechts een paar pedaalslagen van m'n huis gelegen. Voordat ik daar door de poort liep, bezocht ik eerst een bijna droog staande sloot in Park Presikhaaf, waar Kleivedermos groeit, een nieuwe soort voor me. Dat stond er volop, en natuurlijk moet een nieuwe soort ook met foto's worden vastgelegd.

Kleivedermos, Park Presikhaaf, Arnhem
Op weg naar de Heemtuin, honderd meter verderop, fietste ik rustig over het fietspad aan de Ruitenberglaan, en noteerde net (stilstaand nu) enkele watervogels, zoals twee Aalscholvers, Kuifeenden en Waterhoentjes. In m'n ooghoek bovenin, zag ik hoog voor me ineens een specht van rechts aan komen golven en in de top van een hoge Zomereik neerstrijken. 'Het zal wel weer een Grote bonte zijn'. De gedachte was nog niet uitgespookt, of de vogel begon ineens te 'gaaien', een soort 'weeh weeh weeh: Krek, een zingende man Middelste bonte specht!

Middelste bonte specht man, hoog in eik, Park Presikhaaf

De vogel was lastig te fotograferen, niet alleen doordat ie hoog in de top zat, ook het flinke bewegen van de takken door de wind werkte niet bepaald mee en vaak zat de man ook nog eens, net buiten beeld, aan de andere kant van de tak ten opzichte van mij. Na een paar plaatjes dook de specht omlaag de Heemtuin in. Natuurlijk ik er achter aan!

In de Heemtuin in eerste instantie geen spoor van de Middelste. Maar ja, ze kunnen vaak geruisloos hoog in de toppen van eiken foerageren, en zijn dan moeilijker te vinden (hoewel ze op het tikken op takken, tijdens het zoeken naar insecten, wel te vinden zijn. Ze klinken net weer anders dan Grote bonte spechten, maar vergissing met Boomklevers ligt op de loer :-) )

Het onderdeel 'uiterwaard' in de Heemtuin stond mooi onder water vandaag!
Al rustig sjokkend kwam ik Willeke tegen en raakten we in gesprek. Ze bleek gids voor de KNNV te zijn, en onder andere in de Heemtuin rondleidingen te geven. Terwijl we de natuur van de tuin aan het bekijken en bespreken waren, en een afspraak maakten om eens contact te hebben over dat ik eens een rondleiding voor de KNNV-gidsen zou verzorgen, zodat zij nóg meer inzicht krijgen in de soortenrijkdom in de tuin, zie ik weer in m'n ooghoek. 'Iets' plofte op een dode boom vlakbij. Zou het?. 'Moment' zeg ik en ren dichter naar de boom. Hatseflats! Schitterend rustig foeragerend zat daar het mannetje Middelste bonte!

Ook Willeke was nu getuige van deze nieuwe soort voor de Heemtuin. Het lukte me net om, tussen de bewegende takken er voor, enkele foto's te maken. Na dit genot gingen Willeke en ik weer onze eigen weg. Een paar Gekraagde aardsterren (paddenstoel) stonden tussen de Klimop op de grond, Bleek boomvorkje (een mos) hing aan de stammen van Zomereiken.

Gekraagde aardster, Heemtuin Presikhaaf, Arnhem
Even meende ik, vrijwel zeker, vanuit een groep rondvliegende Koperwieken een Pestvogel te horen, dat rinkelende geluid van ze is eigenlijk onmiskenbaar. Het bleef helaas echter bij maar één keer. Richting uitgang lopend trof ik Leendert-Jan nog, een (zweef)vlieg-expert en collega-admin op Waarneming.nl. Na hier een leuke kennismaking mee gemaakt te hebben, peddelde ik weer rustig op huis aan. Benieuwd of er een paar foto's van die nieuwe soort voor Presikhaaf waren gelukt. Wel, gelukkig, mijn bewijs heb ik :-)
Nu nog bij mij voor de deur!

adult man Middelste bonte specht, Heemtuin Presikhaaf, Arnhem


donderdag 15 november 2018

Elzeschijfmineerwesp - Heterarthrus vagans


Je zou kunnen denken dat ik de rups links in het blad omcirkeld heb :-)

Niet

Dit is de mijn van de Elzes
chijfmineerwesp Heterarthrus vagans in een blad van Zwarte els.

Gewoon het besef dat er insecten zijn die leven ín een blad. Je weet vast wel hoe dik bladeren zijn
en dan nog kunnen leven tussen boven- én onderzijde van zo'n blad! :-)

Een nieuwe soort voor me :-)

Park Presikhaaf, Arnhem, 15 november 2018

woensdag 7 november 2018

Iepenridderwants nummero twee in huis!

Iepenridderwants nummero twee in huis!

Zo, papa telt weer mee😊

Ontdekte Louna een tijdje geleden, op 10 oktober 2018 een exemplaar van de zeer zeldzame Iepenridderwants in ons huis

Vanochtend mocht ik er een ontdekken! 
Plop, zo maar ineens op het raamkozijn binnen!







Maar ja. Louna zou Louna niet zijn, als ze niet gelijk een andere wants vanmiddag ontdekte. Wat ze dus wel deed. We zijn er nog op aan het blokken, want erg lastig te determineren ivm soorten die erg op elkaar lijken😊

dinsdag 16 oktober 2018

Bramengalmijt


Geinig. Hoe lang ken jij al, dat je een zwarte braamvrucht hebt, en dat er een paar dikkere rode bolletjes tussen zitten.


En dat je soms die paar rode er tussen uit pulkt voordat je alsnog de zwarte rest oppeuzelt

Sinds een paar dagen weet ik dat er in die rode dikkere bolletjes dus gewoon een insect bezig is in zo'n vrucht


De Bramengalmijt


Heb je weer wat geleerd


Op de foto zijn de zwarte vruchtbolletjes reeds vergaan. De gallen van de mijt zijn overgebleven. Maar je ziet ze dus ook gewoon met zwarte en rode bolletjes bij elkaar

Inmiddels goedgekeurd in Waarneming.nl en betekent daarmee de eerste waarneming voor de gemeente Arnhem in Waarneming.nl


Heemtuin Presikhaaf, Arnhem, 16 oktober 2018

Boom'anemonen' op wilde Peer

Al weken, sinds ik het plekje heb ontdekt bij mij om de hoek, fiets ik er langs. En nooit was hij me eerder opgevallen. Ik sta bij de ingang van een paadje te kijken naar mineerders op een Acacia, als m'n oog ineens valt op rode vlekken op bladeren in een boom die er tussendoor staat. Ik kijk omhoog en zie ze hangen: het blijkt een wilde Peer! Dat die nooit eerder is opgevallen zeg!


De rode vlekken blijken van een roest, een soort paddestoel die onder andere te vinden is op bladeren, stengels en takken. Bij het omdraaien van de bladeren tref ik prachtige anemoon-achtige uitwerkingen.




Nu ik weet dat ik bij een Peer sta, bekijk ik ook de rest van de bladeren. En vind zo ook de mijn van een Perenbladmineermot, een nachtvlinder met de status zeldzaam in Waarneming.nl. Een mijn is een gegraven gang in een blad door een rups (nachtvlinder) of larve (vliegen, bladwespen). Ze eten het bladmoes op, en poepen dat weer uit, wat het zwarte spoor veroorzaakt. Veel soorten hebben hun eigen kenmerkende manier van mineren, waardoor ze te determineren zijn. De zwarte poep noemt men 'frass'

 

woensdag 10 oktober 2018

Iepenridderwants!

M'n dochter sloeg weer ongenadig toe.

'Papa, d'r zit een wants op de vensterbank' (binnen) 
'Ja, nee, ben effe wat aan het doen, kom zo' 
'Nee, het is weer zo'n roodzwarte die ik laatst ook vond' 

Ja, dat zou dan onze tweede Plataanridderwants kunnen zijn, en wéér in huis gevonden door Louna. 
Ik probeer 'm zo goed mogelijk te fotograferen, vooral om de opvallend rode kleur van de Plataanridder er op te krijgen, maar de felle zon op de vensterbank werkt niet mee. Ik krijg de wants op een papiertje, en kan 'm zo alle kanten opdraaien en fotograferen. Maar hoe ik ook draai, lichter rood wordt ie niet. Nah, dat zoek ik later wel uit, eerst naar de speeltuin.

Thuis bekijk ik later de foto's nog weer eens goed. Mmm, hij lijkt écht donkerder dan onze eerste. Ik kijk wat rond bij foto's van de groep 'Bodemwantsen'. En zie een donkerdere soort die er zowaar beter op lijkt. Maar zeer zeldzaam is.

Ik stuur Marco de Haas, een wantsen en cicadenkenner, een foto. En krijg bevestiging: het is een IEPENRIDDERWANTS! Wat een megaknaller op onze vensterbank en de zoveelste gave ontdekking door m'n dochter Louna.

In Nederland volgens Waarneming.nl een zeer zeldzame soort.
Waarnemingen op Waarneming.nl zijn hier te bekijken: link


dinsdag 9 oktober 2018

Kraagvleugelmot

De Heemtuin Presikhaaf in Arnhem is wel een van m'n favoriete plekken om te bezoeken. Het is, door de gevarieerde soorten flora en aanwezigheid van water, een erg leuke plek om te zoeken naar gallen en mijnen van nachtvlinders, wespen en vliegen op flora.

Regelmatig heb ik Wilde kardinaalsmuts afgezocht op bijzonderheden. Maar niet echt gevonden. Na een melding van rupsen van de zeldzame Kraagvleugelmot ben ik bloemen van de Kardinaalsmuts eens in rust beter gaan bekijken.

En vond zowaar meerdere bloemen met rupsen of tekenen (gaatjes in de bloemen) van de soort. Soms waren alleen de gaatjes in de bloemen zichtbaar, een paar keer liet de rups zich ook mooi buiten de bloem bekijken!

Een zeldzame soort nachtvlinder, daarom erg leuk om 'gewoon' om de hoek te vinden